Şirvan Oktay Görer/Diyarbakir

Diyarbakır’da taş ve tarih birbirine karışmışken, yüzyılların izini taşıyan bir yapı sessizce yeniden konuşmaya hazırlanıyor. Bir dönem okul, bir dönem sığınak, bazen de unutulmuş bir hatıra olan o yer, şimdi çelikle ve sabırla ayağa kaldırılıyor.

Sur’un dar sokaklarında, Alipaşa’nın taş duvarlarının ardında, eskiden bazaltların yankılandığı bir yapı vardı; halk arasında “Çeltik” denirdi ama asıl adı, yıllar önce kayıtlara farklı bir dilde geçmişti. 1515 diyen de var, 1600’ler diyen de. Bir vakitler dua, şimdi ise kazı sesi duyuluyor.

Sütunlar çökmüş, taşlar yerinden alınmış, zamanla deprem bile uğramış. Ama ardından gelen eller, bir projeyle ve birkaç milyonluk umutla işe koyulmuş. Her taş tek tek kaldırılmış, kemerler korumaya alınmış, içerideki sessizlik kazma sesleriyle bölünmüş.

Artık duvarlar bekliyor. Narteks’in yıkıntısı çelikle dengede, mimarlar geçmişle yarışta. Bitip bitmeyeceği belirsiz, ama her çekiç darbesi sanki bir hatırayı yerinden çıkarıyor.

Kültürün, inancın, zamanın birbirine karıştığı bu yerde, bazen bir taş bile bir hikâyenin tamamını anlatabiliyor.