تشخیص این تفاوت در ماەهای اولیه زندگی کودک بسیار آسان است، اما تاخیر در تشخیص پس از چهار ماهگی، به ویژه پس از شش ماهگی، میزان موفقیت درمان های ساده را کاهش می دهد. در عوض، گاهی اوقات باعث ایجاد مشکلات مفصلی می شود و نیاز به درمان های پیچیده و دشوار مانند جراحی را افزایش می دهد.

در برخی کشورها مانند آلمان، هر نوزادی در سن چهار تا شش هفتگی سونوگرافی می شود.

 در برخی کشورها فقط سونوگرافی برای کودکانی انجام می شود که در معرض خطر بالا یا مشکوک به این تفاوت هستند، ما در کردستان کم و بیش دنبال دومی هستیم.

کدام نوزادان در معرض خطر هستند؟

خانواده هایی با فرزندان دیگر یا اقوام نزدیک این تفاوت را دارند

نوزادانی که مدتی در رحم مادر نشسته‌اند که به مفصل لگن فشار وارد می‌کند و در صورت طولانی‌مدت باعث دررفتگی لگن می‌شود. همچنین حرکت مفصل لگن را کاهش می دهد که منجر به شکل گیری ضعیف می شود.

یک کودک دختر در معرض خطر بسیار بیشتری است.

خانواده هایی با سابقه آرتروز کف لگن در سنین پایین، یعنی در سنین زیر 65 تا 70 سال.

بچه هایی که دیر به دنیا می آیند.

عوامل خارجی که باعث این تفاوت می شوند:

تنها دلیل مهمی که مادران باید از آن اجتناب کنند، بستن پاهای پایینی کودک در کنار هم است که قنداق کردن نامیده می شود.

علائم در اوایل زندگی:

نابرابری اندام تحتانی در طول، شکل و چروک های پوست زیر ران، سینه و بالای ران ها

باز نکردن صحیح ران ها و تفاوت آن ها هنگام تعویض پوشک و گاهی ایجاد ناراحتی در تعویض پوشک

گاهی اوقات مادر ممکن است متوجه یک کلیک کوچک یا صدای گیر کردن بکند