روبرت شومان یکی از برجسته‌ترین آهنگسازان جریان رمانتیک آلمان است. اگرچه او سال‌های پایانی زندگی خود را در جنون و ناپایداری وضعیت روحی سپری کرد، اما تمام کارنامه هنری او گواهی می‌دهد که وی دارای جهان‌بینی بسیار وسیعی در ساخت موسیقی بوده است.

تلاش برای ارتقای توانایی آهنگسازی
شومان هم‌گام با آهنگسازی، پیانیست ماهر و زبردستی نیز بود؛ اما در سطح نوازندگان هم‌دوره خود نتوانست به رقابت بپردازد و به همین دلیل مسیر خود را به عنوان آهنگساز ادامه داد. او به طور مداوم برای بهبود توانایی‌هایش تلاش می‌کرد و قطعات خود را به سبک رمانتیک می‌ساخت. وی هم‌زمان به شیوه‌های مختلفی روی ملودی‌ها کار کرد، که از آن جمله می‌توان به ساخت قطعات پیانو، ترانه (لید)، سمفونی، کنسرتو و موسیقی مجلسی (چامبر) اشاره کرد.

او یک شاعر نیز بود
بسیاری از آثار شومان تأثیرپذیری آشکاری از آثار ادبی دارند. داستان‌ها و روایت‌های ادبیات آلمانی، دروازه بزرگی برای ظهور و شکل‌گیری موسیقی او بودند. وی همچنین در زمینه تئوری و نقد موسیقی فردی بسیار ماهر بود و تا سن ۲۰ سالگی در حوزه نویسندگی فعالیت داشت و به عنوان شاعر شناخته می‌شد.

پایان تلخ زندگی
سال‌های پایانی زندگی شومان پر از چالش و موانع بود؛ او به دلیل اختلالات روانی دچار بحران‌های بزرگی شد و در آسایشگاه بیماران روانی بستری گردید. سرانجام در تاریخ ۲۹ ژوئیه ۱۸۵۶ در سن ۴۶ سالگی، پس از تحمل رنج و بیماری درگذشت.

شومان در طول زندگی هنری خود توانست تعداد چشمگیری اثر موسیقایی خلق کند، تا جایی که از نظر تعداد قطعات حتی از شوبرت نیز پیشی گرفت و بیش از ۴۰۰ قطعه موسیقی از خود به یادگار گذاشت. از برجسته‌ترین آثار او می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

کارناوال (Carnaval)

کرایسلریانا (Kreisleriana)

کنسرتو پیانو (Piano Concerto)

سمفونی شماره ۳ (Symphony No.3)