ناسک عمر، یکی از بازماندگان انفال که در روستای عسکر زندگی می‌کند، خانه خود را به یک دوره سوادآموزی سه ماهه اختصاص داد و با کمک دخترش که معلم او بود، بر بی‌سوادی غلبه کرد و به رویای مادام‌العمر خود برای یادگیری خواندن و نوشتن جامه عمل پوشاند.

غلبه بر بی‌سوادی در میان میراثی از فقدان
ناسک عمر که تمام خانواده خود را در جریان نسل‌کشی انفال از دست داده بود، آموزش را به عنوان راهی برای التیام آسیب‌های گذشته خود انتخاب کرد.

او به مدت سه ماه، خانه خود را به روی یک برنامه سوادآموزی گشود و در کنار سایر زنان در روستای عسکر، واقع در بخش آغجلر از توابع شهرستان چمچمال، تحصیل کرد و مصمم بود از محدودیت‌های بی‌سوادی رهایی یابد.

دختری که به مادرش درس می‌دهد
داستان ناسک با پیوندی عمیقاً شخصی مشخص می‌شود، زیرا دخترش، آسیه رئوف، نقش معلم را بر عهده گرفت.

پس از سال‌ها وقف بزرگ کردن فرزندانش، ناسیک در خانه خود دانش‌آموز شد، در حالی که آسیه نه تنها مادرش، بلکه سایر زنان روستا را نیز راهنمایی می‌کرد. آسیه رئوف خاطرنشان کرد که شرکت‌کنندگان اکنون به مهارت خواندن و نوشتن رسیده‌اند و مشتاق ادامه تحصیل خود هستند.

تکمیل برنامه و صدور گواهینامه

این دوره سوادآموزی به عنوان بخشی از یک ابتکار مشترک بین سازمان آلمانی وادی و سازمان هاواری گلا برای توسعه زنان و کودکان اجرا شد.

در پایان برنامه، ناسک و همکلاسی‌هایش با موفقیت امتحانات خود را پشت سر گذاشتند و گواهینامه‌های رسمی دریافت کردند که پایان سفر بی‌سوادی آنها را نشان می‌دهد.