تهدیدهای حوثی‌ها علیه حرکات کشتیرانی در تنگه باب‌المندب، تهدیدی جدی برای اقتصاد جهان محسوب می‌شود، به ویژه که ترافیک در تنگه هرمز نیز مختل شده و هزینه حمل و نقل کالا را دو برابر کرده است.

ویژگی‌های جغرافیایی تنگه باب‌المندب
باب‌المندب دریای سرخ را از شمال، اقیانوس هند و خلیج عدن را از جنوب به هم متصل می‌کند. عرض آن بین سواحل آسیا و آفریقا ۶۱/۲ کیلومتر است، اما در باریک‌ترین نقطه تنها ۳۰ کیلومتر است. عمق آب آن در مسیرهای اصلی، عمدتاً در ساحل غربی (آفریقا)، به ۳۱۰ متر می‌رسد، بنابراین فقط کشتی‌های غول‌پیکر و تانکرهای بزرگ نفتی از این کانال استفاده می‌کنند.

تاریخچه نام آن؛ درب اشک‌ها و ابهام
نام آن از نظر معنایی به معنای «دروازه اشک‌» یا «دروازه ابهام» است. طبق روایات تاریخی، این نام به این دلیل به آن داده شده است که سفر از طریق این تنگه باریک در دوران باستان بسیار خطرناک بوده است. افسانه دیگری می‌گوید که در دوران باستان، زلزله‌ای شدید آسیا و آفریقا را از هم جدا کرد و هزاران نفر را کشت.

اهمیت اقتصادی و تجاری برای جهان
باب المندب ستون فقرات تجارت است و روزانه بیش از 4 میلیون بشکه نفت و فرآورده‌های نفتی از آن عبور می‌کند که 10٪ از نفت جهان را تشکیل می‌دهد. این تنگه ورودی جنوبی کانال سوئز است. اختلال در این مسیر به این معنی است که کشتی‌ها باید قاره آفریقا را دور بزنند و زمان و هزینه‌های حمل و نقل را دو برابر کنند.

کشورهایی که اقتصادشان به این تنگه وابسته است
حیات اقتصادی چندین منطقه مستقیماً به آرامش این تنگه وابسته است. کشورهای اتحادیه اروپا برای واردات انرژی و کشورهای خلیج فارس (عربستان سعودی، عراق، کویت، امارات متحده عربی) برای صادرات نفت به آن متکی هستند. مصر یکی دیگر از این کشورها است، زیرا درآمد کانال سوئز مستقیماً به باز بودن باب المندب بستگی دارد. چین و کشورهای صنعتی آسیایی مانند ژاپن و کره جنوبی نیز از این مسیر برای رساندن کالاهای خود به اروپا استفاده می‌کنند.

کشورهای ناظر و وضعیت سیاسی آنها
سه کشور مستقیماً بر این تنگه نظارت دارند؛ یمن در قاره آسیا که ساحل شرقی تنگه را در اختیار دارد، جیبوتی در قاره آفریقا که بخش مهمی از ساحل غربی را کنترل می‌کند و اریتره که در شمال غربی تنگه قرار دارد. سومالی و اتیوپی در منطقه نیز بر شرایط اطراف این آبراه تأثیر می‌گذارند.