علی فالح زیدی، نخست‌وزیر عراق، پس از یک سفر یک روزه به تهران به بغداد بازگشت. برخلاف سفر او به آمریکا که شامل ده‌ها دیدار و نشست و امضای ۴۸ توافق‌نامه بود، وی در سفر خود به تهران تنها چهار نشست برگزار کرد و یک توافق‌نامه و سه یادداشت تفاهم میان دو کشور به امضا رسید.

سفر به تهران

زیدی روز پنجشنبه با همراهی شماری از وزیران و مقامات دولت خود به تهران سفر کرد. در نخستین ایستگاه این سفر با مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور ایران، دیدار کرد و پس از آن پزشکیان و زیدی ریاست نشست عالی دو دولت را مشترکاً بر عهده داشتند.

توافق‌های اقتصادی و تجاری

پس از این نشست، توافق‌نامه‌ای در زمینه باربری و حمل‌ونقل زمینی، یادداشت تفاهمی برای احداث خط آهن از کرمانشاه به خسروی-خانقین-بغداد، یادداشت تفاهمی برای بغداد و تهران، و یادداشت تفاهم دیگری در زمینه مدیریت دولتی و آموزش منابع انسانی به امضا رسید.

دیدار با مقامات عالی‌رتبه

زیدی همچنین در جریان این سفر با محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس ایران، و غلامحسین محسنی اژه‌ای، رئیس قوه قضائیه ایران، دیدار کرد و در همان روز به بغداد بازگشت.

سفری کوتاه اما پربار

سفر زیدی به تهران کوتاه و کم‌ثمر بود؛ برخلاف سفرش به آمریکا که پنج روز به طول انجامید و بیش از ۳۰ دیدار و نشست با رئیس‌جمهور، وزیران، شرکت‌ها و نهادهای بزرگ آن کشور در حوزه‌های انرژی، فناوری، مالی و بانکی داشت. در پایان سفر آمریکا نیز ۴۸ توافق‌نامه میان عراق و شرکت‌های آمریکایی در حوزه‌های نفت، انرژی، فناوری و بانکداری به ارزش ۶۰ میلیارد دلار امضا شد.

مقایسه سفرهای آمریکا و ایران

اگر دو سفر زیدی به آمریکا و ایران را مقایسه کنیم، تفاوت‌های چشمگیری میان آن‌ها وجود دارد. برای نمونه، از نظر زمان و تعداد دیدارها تفاوت زیادی دیده می‌شود؛ زیدی در آمریکا بیش از ۳۰ نشست برگزار کرد، اما در تهران تنها چهار دیدار داشت.

توافق‌های تهران و واشنگتن و ارزش آن‌ها

همچنین در آمریکا ۴۸ توافق‌نامه در حوزه‌های نفت، انرژی، فناوری، بانکداری و مالی امضا شد، اما در تهران تنها یک توافق‌نامه و سه یادداشت تفاهم در زمینه‌های اداری و حمل‌ونقل به امضا رسید.

ارزش توافق‌نامه‌های عراق و آمریکا به ۶۰ میلیارد دلار می‌رسد، اما ارزش توافق‌ها و یادداشت‌های تفاهم با ایران مشخص نشده است.

این در حالی است، که آمریکا و ایران در جنگ با یکدیگر به سر می‌برند و عراق تلاش می‌کند کانال‌های ارتباطی دیپلماتیک را میان آن‌ها باز کرده و تنش‌ها و درگیری‌های منطقه را به سمت آرامش هدایت کند.