وظیفه اصلی خون رساندن اکسیژن و مواد مغذی به نقاط مختلف بدن و در عین حال دفع مواد زائد است؛ بنابراین، هر چیزی که مانع این وظایف مهم خون شود، می‌تواند تأثیر بزرگی بر بدن داشته باشد.

هنگامی که فردی دچار مشکل در گردش خون می‌شود، بدن تمام تلاش خود را می‌کند تا گردش خون اندام‌های حیاتی مختل نشود و کاهش نیابد؛ به همین دلیل، افرادی که این مشکل را دارند، علائم آن را بیشتر در اندام‌های حرکتی (دست و پا) مشاهده می‌کنند.

اما اگر این مشکل درمان نشود، تأثیرات منفی آن می‌تواند در اندام‌های حیاتی بدن نیز نمایان شود.

علائم اولیه به‌سختی قابل تشخیص‌اند، اما به طور کلی شامل احساس سوزش در پاها، درد ران و لگن پس از پیاده‌روی که با استراحت بهبود می‌یابد، تغییر رنگ پوست و کند بودن روند بهبودی زخم‌ها از جمله علائم هشداردهنده هستند.

گردش خون ضعیف دلایل متعددی دارد؛ از جمله: سخت شدن رگ‌های خونی که سیگار کشیدن و دیابت از دلایل اصلی آن هستند، فشار خون بالا، التهاب، لخته‌های خون و چربی خون بالا نیز از عوامل افزایش‌دهنده خطر ضعف گردش خون به شمار می‌روند.

علاوه بر همه این‌ها، زمینه ژنتیکی نیز نقش بزرگی در افزایش خطر ضعف گردش خون دارد؛ برای مثال، افرادی که در خانواده‌شان سابقه بیماری دیابت، سختی عروق و فشار خون بالا وجود دارد، بیشتر در معرض خطر ابتلا هستند.

بهترین راه برای درمان ضعف گردش خون، کاهش عوامل خطرساز است؛ از جمله: ورزش کردن، کاهش وزن، استفاده از داروهای چربی‌سوز (پایین‌آورنده چربی خون) و دوری از سیگار کشیدن.